เรื่องของเรื่องคือว่า เมื่อวานไปปล่อยปลา (ไม่มีปล่อยนกและปล่อยไก่)

เลยซื้ออาหารปลามาด้วย....นึกถึงอารมณ์ตอนอยู่ทับแก้วน่ะ

แบบ..."อยากให้อาหารปลา" ปุ๊บ...ขี่จักรยาน(หรือมอเตอร์ไซด์ตามสะดวก)ไปซื้อขนมปังข้างม.ได้เลย

ปรากฏว่าตอนไปปล่อยน่ะ เย็นแล้ว หลังจากมอบอิสรภาพให้กับปลากลุ่มนึงเสร็จ ก็เป็นอันได้เวลาอาหารเย็นแล้ว เรากับพี่เนาะก็โปรยขนมปังเลยนะ

.................ภาพตัดกลับไปในอดีต........................

ด้วยความที่น้ำทะเลหนุน แม่น้ำในเจ้าพระยาจึงทะลักแบบ อุตส่าห์ขี่รถไปที่ถนนพระอาทิตย์ก็ให้ไม่ได้เพราะน้ำท่วม สูงขึ้นมาแบบ กลุ่มเต้นแอโรบิคต้องย้ายสถานที่กันเลย

อุปสรรคไม่มีผลกับสุขภาพอันดีเลยจริงๆ

ท่าน้ำเทเวศร์ ที่ๆไปซื้อขนมปังน่ะปลาเยอะนะ แต่มีประมาณมาเฟียมาปักป้ายบอกว่า ห้ามจอดรถทุกกรณี หากเกิดอะไรขึ้นไม่รับประกัน โห!ใครมันจะไปจอด สุดท้ายเลยขี่ไปใต้พระราม 8 เรากับพี่เนาะก็โปรยขนมปังเลยนะ

.....................เงียบ(ได้อีก)....................

ปลากลับบ้านไปแล้ว หลับหมดแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่ายังงัยกันแน่แต่ก็ได้แต่เปรยๆไว้เดี๋ยวพี่เนาะเสียใจ หรือความจริงกลัวว่านี่คือเหยื่อมาล่อหวังตกเบ็ด

ก็ไม่รู้ความจริงเป็นงัย แต่วันนี้ก็ไปให้ที่สวนสราญรมย์(ไม่รู้ชื่อถูกรึปล่าว) เป็นสวนสาธารณะที่น่าประทับจิตนะ เพียงแต่วันนี้ร้อนไปหน่อยเลยอยู่แป๊บเดียว - - พี่เนาะบ่นอ่ะ

วันหลังไปนั่งเล่นดีกว่า

edit @ 2006/10/23 00:00:37
edit @ 2006/10/23 00:02:46
edit @ 2006/10/23 00:06:20

ตื่นเต้น...รู้สึกคล้ายกับไปโรงเรียนอนุบาลวันแรก (ความจริงจำไม่ได้หรอกไม่รู้จะย้อนอะไรขนาดนั้นเหมือนกัน) เหมือนกับจะไปทำงานวันแรกดีกว่า ประหม่า เขิน แล้วก็ยังทำตัวไม่ค่อยถูก (เมื่อกี้ก็กว่าจะหาทางเข้าได้เอางงเหมือนกัน ) แต่อย่างว่าถ้าอยากรู้ก็ต้องลอง ไม่มีอะไรเสียหายไม่ใช่เหรอถ้าเราไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน รึปล่าววะ!